Tytuł: Śmierć Ludgardy żony Przemysława uduszonej przez niewiasty służebne
Autor: Malczewski Jacek (1854 - 1929)
data powstania: 1877
wymiary:
wys.:  21.0  [cm]       szer.:  27.0  [cm]
technika: tusz na papierze
sygnatura: p/d: Ludgarda / J. Malczewski



O autorze:

Jacek Michał Malczewski (1854 – 1929) malarz i rysownik, był inicjatorem i najwybitniejszym  reprezentantem symbolizmu w malarstwie polskim przełomu XIX i XX wieku.

Pierwszych lekcji rysunku udzielał artyście Leon Piccard, jeszcze gdy był uczniem krakowskiego gimnazjum Św. Jacka. Za namową Jana Matejki w lutym 1873 roku przerwał naukę w gimnazjum i został oficjalnym studentem Szkoły Sztuk Pięknych. Uczył się w pracowniach Władysława Łuszczkiewicza i Feliksa Szynalewskiego. Po dwóch latach studiował pod wyłącznym kierownictwem Jana Matejki. Konflikt postaw twórczych nauczyciela i ucznia spowodował, że po roku nauki Malczewski wyjechał do Paryża i zapisał się do Ecole des Beaux Arts, do pracowni Ernesta Lehmanna, uczęszczając równolegle do Academie Suisse.
 
W 1877 roku wrócił do Krakowa i sporadycznie uczęszczał  do pracowni Jana Matejki.  W latach 1885 – 1886 malarz przebywał w Monachium, gdzie utrzymywał kontakty z Józefem Brandtem, Alfredem Wieruszem - Kowalskim, Janem Rosenem i Bohdanem Kleczyńskim. Podróżował z Lanckorońskimi po Włoszech odwiedzając Florencję, Ankonę, Urbino i Rzym.
 
Od 1891 roku wraz z Juliuszem i Wojciechem Kossakami, Zygmuntem i Tadeuszem Ajdukiewiczami oraz Antonim Piotrowskim był inicjatorem powstania powszechnego stowarzyszenia artystów, które ostatecznie zawiązało się w 1893 roku. Malczewski został wybrany członkiem jego zarządu. W 1896 roku Julian Fałat zaproponował artyście objęcie katedry malarstwa w Szkole Sztuk Plastycznych w Krakowie. Malczewski nauczał tam przez cztery kolejne lata. W 1900 roku zrezygnował ze współpracy z uczelnią i wraz Florianem Cynkiem, Józefem Unierzyskim założył prywatną szkołę rysunkową.
 
W 1897 roku malarz został członkiem założycielem Towarzystwa Artystów Plastyków „Sztuka”, a od 1902 roku należał do Stowarzyszenia Artystów Polskich. W 1900 roku zaprojektował fryz na gmachu Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, którego był jednym z dyrektorów w latach 1905 – 1908. W 1910 roku powrócił na stanowisko profesora Akademii Sztuk Pięknych, które piastował do 1921, będąc w latach  1912 – 1914  jej rektorem. Artysta początek  I wojny światowej spędził we Wiedniu u Kazimierza Pochwalskiego. W 1916 roku powrócił do Krakowa.
 
Malczewski zajmował się także twórczością literacką. W 1882 roku spisał wspomnienia „Luźne kartki”, pisywał artykuły oraz wiersze.
Twórczość Jacka Malczewskiego, jednego z najważniejszych i najbardziej oryginalnych artystów w historii sztuki polskiej, wbrew hermetycznej symbolice i  tematyce martyrologiczno – narodowej, jest rozpoznawalna na całym świecie.